انواع اعتیاد:

جسمی روحی

اعتیاد جسمی:پاسخ فیزیولوژیک بدن نسبت به ورود و تاثیر مواد جدید به بدن میباشد که معمولا با پدیده تطبیق پذیری(Tolerance) بروز میکند یعنی به دلیل افزایش تعداد گیرنده های عصبی و کاهش میانجی های عصبی موجود در سیستم عصبی مرکزی نیاز فرد مصرف کننده هر روز بیشتر میشود. ترک اعتیاد جسمی همراه با درد,بیخوابی,پرخوابی و .... (خماری) همراه است.طول دوره ترک اعتیاد جسمی بسیار کوتاه تر از اعتیاد روانی است.

اعتیاد روانی: ناشی از لذت و سرخوشی مصرف مواد مخدر میباشد. دقیقا به واسطه بر هم ریختن نظم ترشح میانجی های عصبی فرد دچار آسیب ها یا تناقضات روحی میشود. به عنوان مثال ماده مخدر مت آمفتامین (مخدر شیشه) باعث افزایش ترشح دوپامین در مغز می شود و باعث ایجاد حالت تحریکی,سرخوشی ,تمرکز و... میشود. حال پس از قطع مصرف با کاهش سطح دوپامین فرد خواب آلود,افسرده,بی تمرکز و... میشود. طول دوره بازگشت این میانجی های عصبی به حالت طبیعی بسیار طولانی تر و حتی برخی معتقدند بازگشت ندارند. در نتیجه اعتیاد روانی بسیار مهلک تر میباشد.اعتیاد روانی باعث لغزش بسیاری از مصرف کنندگان سابق حتی با طول دوره های چندین سال میشود.

اما متأسفانه افراد سود جو برای تبلیغ مواد مخدر ادعای عدم اعتیاد آوری آن را میکنند ولی در واقع تمامی مواد مخدر اعتیاد روانی دارند ولی برخی اعتیاد جسمی ندارند.